Reflectie op de Corona-situatie

De natuur is al flink wakker geworden.
En ik inmiddels ook weer een beetje…
Wat een bijzonder ingewikkelde, maar ook ontzettende leerzame tijd is dit voor mij.

De afgelopen 2 weken ging ik weer terug in een soort winterslaap. Niet om mijn kop in het zand te steken voor Corona, maar meer om betekenis te geven en een nieuwe balans te vinden. Ik was ontzettend moe. En ineens was ik ook niet meer de enige thuiswerker in huis. Dat was best even wennen.

Op de zondag dat gemeld werd dat de scholen dicht gingen, had ik een heel idyllisch plaatje voor mij, en een hele mooie planning, waarin ik samen met mijn dochter aan de keukentafel zat te werken. Zij aan haar schoolwerk en ik aan mijn bedrijf. Zo zou ik nog best wat uren kunnen maken. Dacht ik.

Thuisonderwijs is toch wel iets anders dan onderwijs thuis…

Maandagochtend om 11 uur was er van dat plaatje en de planning al niets meer over. Mijn dochter dacht er allemaal heel anders over en deed alsof het vakantie was. Hoeveel moeite ik vorige week ook deed, ik kreeg haar nauwelijks aan het werk. Ze wilde het liefst de hele dag in de speeltuin spelen. Maar ja, is dit nu wel zo verstandig…? Dit leidde tot veel ruzie en ongezellige dagen.

Totdat ik me bedacht, dat ik op deze manier haar grote intrinsieke motivatie om nieuwe dingen te leren om zeep aan het helpen was. Eigenlijk vanuit een angst niet te voldoen aan de verwachtingen van school en aan hoe “het hoort”. Die angst was van mij en had helemaal niets met haar te maken. Ik ben namelijk niet bang voor achterlopen.

Toen ik dit ‘moeten’ daarom losliet werd het een stuk gezelliger in huis, schreef ze een boek 😊 en duurde het niet lang voor ze toch aan haar schoolwerk ging. Ze blijft het echter saai en te makkelijk vinden. Dit kon ik steeds nog niet plaatsen, op school deed ze het toch allemaal wel, en was ze een ‘voorbeeldige leerling’? Dit laatste puzzelstukje viel gisteren op zijn plek toen ik de nieuwste blog las van Chris Muller (https://www.chrismuller.nl/give-yourself-a-break) en ik kan je echt aanraden om dit stuk te lezen, wanneer je ook (wat) worstelt met het plotseling juf mama zijn.

Maar, hoe je het ook doet, je kind thuis vraagt om aandacht. Van werk kwam dus weinig. En ik had er ook niet de energie en inspiratie voor om ’s avonds aan de slag te gaan of om mijn partner te vragen een deel van de dag voor zijn rekening te nemen. Ook dat heb ik even los gelaten. Het was ok. Eerst maar eens zorgen voor rust in mijn hoofd, in ons gezin en voor een nieuw ‘normaal’. Dit had overigens ook een positief bijeffect.

Er was meer tijd voor opruimen

Door het mooie weer zijn we veel in de tuin geweest en die is nu helemaal opgeruimd en klaar voor het voorjaar en de zomer. Ik reken later in het jaar op een weelderige oogst uit onze kleine moestuin. Aan de voorbereidingen zal het in ieder geval niet liggen 😊.

Vanaf volgende week neemt de kans op regen wel toe. Ik ben benieuwd wat dat voor invloed heeft op ons huis. Het worden dan misschien mooie dagen voor het uitzoeken van kleren, boeken, speelgoed, …. Ik denk dat ik dit maar ga integreren in het thuisonderwijs. Want ook van opruimen kun je leren toch? 😊.